MIn:Mis$ 的个人资料Pre$EnT~[PErFecT]照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
1月10日 วันที่ผ่านกับคำขอโทษวันนี้เป้นวันพฤหัด นพยังทำวงจรดิจิตอลไม่เส็ด ส่วนเราหรอ เรียนเสร็จตั้งแต่เที่ยงแล้ว
วันนี้คะแนนเทอโมออก ได้ 37/40 ได้รองท๊อปวิชา แต่ได้ท๊อปเซ็ค
นั้งต่อวงจร ช่วยนมตัด+ปลอกสายไฟตั้งเยอะ นิ้วเจ็บเลย
งานใช้เวลานานมาก ทำถึงเกือบทุ่มแหละ กลับถึงบานก็
3 ทุ่มได้มั้ง เกือบๆ 3 อะนะ ง่วงปวดหัวมากมาย
คุณโทรศัพย์กัน ทะเลาะกานอีกและ ตั้งแต่นี้ไปจะมาเขียนไว้
ถ้ามีวันไหนทะเลาะอีก จะได้รู้ว่าบ่อยแค่ไหน(สงสัยได้มาเขียนทุกวันเหอะๆ)
ก็เริ่มที่เราเองแหละ เขาก้บอกว่ารักเราอยู่ แต่เราก็พูดตอบไม่ได้
ไม่เถี่ยงว่าเขาไม่ได้เรียกร้องจะฟัง แต่ทุกที่เขาก็จะฟัง
เราก็แรกๆ ก็พยามพูดด้วยเสียงลม แต่แม่นอนอยู่ข้างๆอะ -*-
เขาก็พูดอีก พูดอีก เราก็เริ่มไม่พูดบ้าง จนเราบอกว่า "พอแล้ว..
และเราก้บอกเหตุผล" เขาก้ยังพูดต่อเราเลยพูดอีกที แต่เราไม่ได้คิดอะไร
เราแค่พูดไม่ได้ ก็ไม่อยากให้เขาพูดคนเดียว เพราะรู้ว่าเขาก็อยากฟัง
กลายเป็นว่า เขาก็โกดเราอย่างมาก เพราะคิดว่าเราลำคาญ
โอเคไม่เถียงเราผิดเองที่พูดแบบนั้น แต่เราก็ไม่ได้คิดไรจิงๆ
เราพยามบอกเหตุผลว่าเพราะอะไรถึงพูดไป และที่เราพูดนั้น
เราก็แค่พูดเล่นๆ ไม่ได้คิดอะไรเลยจิงๆ แค่พูดเหมือนเวลาอยู่ด้วยกัน
แต่ก็นะ โทรศัพย์ไม่เห็นหน้านิ ได้ยินแต่เสียง เขาเลยคิดว่า
เราไปว่าเขา ก็... ยาวเลยทีนี้ เราก็บอกเขา ว่าเราไม่ตั้งใจ ขอโทด
แต่สุดท้ายก็เท่านั้น เขาแค่อืมๆ กับคำขอโทด แต่ก็ไม่ได้ให้อภัยอะไรเรา
เราก็คิดถึงตัวเองว่า เราไม่เคยได้โกดเขาเลย เพราะถ้าเขา
พูดขอโทดกับเรา แล้วเราไม่หาย เขาก็จะโกดเราทันที
เขาจะว่าเราว่า "เขาไม่ตั้งใจ ขอโทดแล้วดีกันไม่ได้หรอ"
แต่นั้น เขาใช้เหตุผลนี้ได้คนเดียว -*- ทำให้เราง้อเท่าไหร่ก็ไม่ได้
จนวางสาย เราก็ไม่ดีกัน เขาก็ยังโกดเราเช่นเดิม เหอะๆๆนอนดีกว่า
12月3日 คิดถึงวันเวลา ต่างๆ!!!ความรักหนอ... วันเวลามันผ่านไปแสนนานกลับบางเรื่อง
แต่กลับบางเรื่องมันกลับเร็วเสียเหลือเกิน
ความรักมันช่างสับสนนดีนะ ต่างคนต่างก็มีความคิดต่างกัน บางทีเราหวังให้เขามีความสุข ยอมเหนือย !!
แต่เขาเองก็กลับคิดว่า เขาเองก็อยากทำอะไรเพื่อเราบ้าง
ให้เรามีความสุขให้เรารุ้สึกดี
"มันช่างสับสนดีใช่ไหม แล้วเราจะเอายังไงดี"
ถ้าถึงวันนึง ต่างคนต่างให้สิ่งที่คนนั้นต้องการไม่ได้
เราจะยังเดินบนเส้นทางนั้นต่ออีกไหม เราจะแก้ไขยังไง
เพื่อให้ทางเดินของเรานั้น เป็นไปอย่างมีความสุข
เมื่อเราทะเลาะกัน กับการที่ให้ในสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการไม่ได้
เราเอาก็อยากให้เขาเจอคนที่ดี และเขาเอง
ก็อยากให้เราเจอคนที่เราจะมีความสุข
เรารักกัน เรามีความสุขด้วยกัน มันเป็นเรื่องจริง
เราทะเลาะกัน เราโกดกัน ก็จิงอีก อยากให้ทุกอย่างดีขึ้น
นพอย่างได้ไร นพก้บอกมินก็จะให้
ให้มากที่สุดเท่าที่มากได้ นพเองคงรุ้
เราให้ความสำคัญกับนพแค่ไหนนพคงรู้ดี
มินรักนพนะ จำไว้นะ ต่อให้ทางเดินลำบากเพียงใดมินก็เลือกจะเดิน
แต่ขอเพียงเวลามินเจ็บ เวลามินเหนี่อย
ขอแค่เพียง มีคนเข้าใจมิน และอยู่กับมิน มินก็จะเดินต่อไป
ถึงสุดท้ายเราจะได้ด้วยกันไหม ที่ข้างกาย จะเป้นใคร
แต่จำไว้ วันนี้และเวลานี้ มินรักนพนะ และแคร์เสมอนะ
(อาจจะน้อยกว่าแม่กะน้องมินนิสหน่อยนะ ^ ^ )
เพื่อนๆคิดถึงพวกมึงวะ อยากเที่ยวด้วยกันอีก
คุณลูกเกดและคุณเจน กรุณามาเคลียร์หนี้ด้วยนะจ๊ะ ^ ^
อยากเที่ยวอยากเล่นเหมือนสมัย มอปลายอีกจัง
คิดถึงเด็กๆ คิดถึงตอนเป็นหลีดด้วย
อยากทำอิจกรรมฮาๆ แบบนั้นอีกจัง มีความสุขดี
(ถึงจะเหนี่ยก็เหอะ !!!)
P.S. : รักแล้วเหนี่อยจะทนทำไม?
: ก็แค่เพื่อคนที่เรารัก แล้วความสุขจากการที่เขามีความสุข มันก็พอที่จะให้เรายอมเหนี่อยแล้วนิ จิงไหม???~
5月6日 คิดถึงจังงงงงกลับมาแล้วๆ พึ่งได้อัพ มันก็คงไม่มีไรมากมั้ง อิอิ
ก็อีกแล้วเราก้ยังมีเรื่องไม่ค่อยเข้าใจกัน เป็นธรรมดา มินชอบประโยค นึงจากนพมากเลย
เมื่อวันที่ 5 ตอนเช้า โทรคุยกะนพแต่เช้า เราก็เหมือนมีเรียงอะไรสักอย่างอะ
แล้วมินก้บอกว่า "ไม่เป็นไรหรอก มินไม่โกดหรอก มินไม่เคืองด้วยนะ"
"มินเคยโกดนพด้วยหรอ เราก็แค่รู้สึกไม่ดีนิดหน่อย ไม่รู้สิมันให้อภัยนพได้อะ
นพให้อภัยมินบ้างได้ไหมละ มินยังให้อภัยนพได้เลยน้า "
แล้วนพก้บอกมินว่า "บางทีนะมิน นพรุ้สึกว่ามิน ดีกะนพทุกอย่าง จนนพรุ้สึกว่า มินน่าจะเจอคนที่ดีกว่านี้
น่าจะได้พบกะคนที่ดีกว่านี้ นพไม่เข้าใจว่ามินทนนิสัยแย่ๆของนพได้ยังไง และยังเข้าใจนพอีก"
มินก็พูด"ยัยบ๊อง พูดอะไรอย่างงั้น พูดเหมือนคนที่มินได้เจอไม่ดีงั้นแหละ มินก็รักของมินแบบนี้นิ
ขี้งอล พูดมาก บ้าๆบ๊องๆ ก้ทำให้มินมีความสุขอยู่ดีอะ ถ้าอยากทำดีให้มินนะ ก็แค่งอนมินน้อยลงหน่อย
ถ้ามินง้อก็ยอมง่ายๆหน่อย เขาจะได้ไม่เหนื่อยมากไง.... มินรักนพนะครับ"
อืม....นพก็รักมินนะ ขอบคุณนะ
ทั้งหมดนี้มันทำให้มินรุ้สึกดีมากๆเลย ไม่รุ้สึก มันรุ้สึกดีมากๆ เหมือนที่มินทำไป นพได้รับมัน
และรุ้สึกว่าสิ่งที่มินทำให้มันดี มินดีใจจิงๆ
เมื่อวานพฤหัด วันที่ 3 คะแนนสแตติกกลางภาคออก ได้ 40.5/60 สูงสุก 44/60 มีน 18/60
ได้ที่ 2 จากคน 100 กว่าที่เรียนสแตติก ดีใจมากๆ มินจะพยามให้ดีเพื่อนพ่อแม่ เพื่อตัวเอง เพื่อนพ เพื่อทุกคน
วันนี้ไปดูสไปเดอร์แมน 3 มานุกดีนะ อิอิ นุกมากมายเลย 555 มะมีรายและ ไปอ่านหนังสือต่อ อิอิ
p.s. ดีใจจังที่ได้เจอคนอย่างนพ มินจะเป็นคนดีเพื่อนพด้วยนะ
p.s. วันที่ 14 มีนัด 6/5 ไปกันเยอะๆน้า สาธุ
p.s. คิดถึงนพนะยัยบ๊อง
4月22日 ไดอัพสักทีเนื่องจากล่าสุดวันที่ 9 มันนานมากเลยที่ไม่ได้อัพได
ได้อัพสักที ยาวจิงๆ เหอๆ เรื่องที่ทะเลาะกัน ตอนนี้เราก็คุยกันเข้าใจแล้วและคงเข้าใจกันมากขึ้นอีกนะ
กูเอาเป้นว่า วันที่ 12 ก็หลังจากสอบ Static ซัมเมอร์ ยากสาดดดด
เส็ดก็กลับบ้าน ไปกิน 13 เหรียญ
เนื่องในโอกาศฉลองวันเกิดของเราเอง ซึ่งเกิดวันที่ 13 -*- แต่เลี้ยงก่อนไง
มันมากมาย เราก็ออกค่าห้องเหมือนเดิม มันส์มากมาย ดิ้นกันมันสุดๆ มีเพื่อนมาดังนี้ 55
วิน ตั้ม เก่ง ยศ เติ้ล ตี้ ถูมน บัว+แฟนบัว น้ำ ฮ้อ โดส บู้ พีท หมู ษา แป๋ง ไอซ์ และเราเอง
(โทดทีวะ ถ้าขาดใคร โทดที ลืม -*- รีบเขียนไว้นึกออกมาเขียนเพิ่ม) ก็สนุกมากมาย ขอบใจเพื่อนๆทุกคนและของขวัญทุกชิ้น 55
ตั้งแต่ไอซื ให้ใส้กรอกชีทจาก seven และเทียน-*- เพื่อเอาโบ
ตามมาด้วย วิน หนังสือคู่มือ รักอย่างมือโปร
และก้ยังไม่หยุดตามฮา มาติดๆ ด้วยไอบู้+หมู มันซื้อถุงยางมาให้ รสสตอเบอรี่ อิอิ
ยังๆๆ ยังไม่จบ มีไอแป๋งตามมาด้วยหนังสือ รักลูก
จะเห้นว่าทุกอย่างแทบจะสอดคล้องกัน 555 ฮาดี ไอซืให้อาหารและแสงตอนทำไง
เส็ดมันก็ไปเล่นด๊อดกันต่อ ก็มะได้เล่นอะขี้เกีดด้วยละ
วันที่ 13 เที่ยงคืนนพก้ส่งข้อความมาหาขอบคุณครับ
เช้าก็ไปวันกะครอบครัวเหมือนเดิม ก็มีคนอวยพรเต็มไปหมด ขอบคุณๆ(ทัย ท๊อป เหวินๆ ออม โอ้ย เยอะอยู่)
แล้วก้ไปกินข้าวกะที่บ้าน น้าซื้อเครื่องวีมา เลยไปเล่นซะมันเลย อิอิ แต่ก็ไปดูหนังกะพ่อ+น้อง
เรื่องเมล์นรก สนุกดีนะ อิอิ ชอบขำ แล้วก็กลับบ้านมาเป่าเค้ก
อาม่าให้มา 1000 ซ้อยกุให้มา 1000 พ่อแม่ใหม้มา 1xx,xxx
vย่าไปรวมยอดมันเลย เพราะก็เอาเข้าธนาคารหมด
5555
วันที่ 14 15 16 ก็มะมีไรมากมายก้เที่ยวๆฮาๆ เรื่อยๆไปหาซื้อของขวัญให้คนบางคน
แต่มะได้เล่นน้ำสงการอะ ไปเที่ยวๆกินไรกะครอบครัวซะมากกว่า
มันเหมือนเลยวัยยังไงมะรู้ แต่ก้อยากไปกะเพื่อนๆนะ แต่ก้มะได้ไป แถมนพก็ไม่สบายเป็นห่วงมากๆนะ
ห่วงมากจิงๆ วันที่ 17 ก้ยังไม่หาย วันที่ 18 ก็วันเกิดนพแล้วววววว 555
ก็ไปเจอนพ วันนั้นก็ขับรถไปหา เพราะเอาของวัญมาให้นพ 2 อย่าง นพคงรู้เองนะ มะอยากบอก 55
มันก็ดันบังเอิญไปรู้ของที่นพให้พอดี อิอิ วันนั้นมินก้ขับรถไปรับที่มอ จะไปเมอเจอกันต่อ
ก็ขับไปจอดหน้ามอ จะได้ไปเรียกรถกันต่อ ก็ดันไปจอดแล้วฝนตก
มินมีความสุขมากๆเลยนะนพ มินรักนพมากจิงๆนะ ^ ^ โรแมนติกมากเพราะลงจากรดไม่ได้ฝนตกหนักมาก
แต่สุกท้ายก้มหาๆดูก้มีร่มเลยได้ลง ไปดูหนังเรื่องไรมะรู้ ออกจะแฟนตาซี แต่กันมีฉากโหด
นพก้ชอบอีกดิ 555 ซาดิสนะเราเนี้ย อิอิ ก็หิวหันมากๆ เพราะกันรอฝนตกเนี้ย เลยหิวแบบสุดๆ
กินเส็ดก็ไปดูแล้วก็ไปส่งนพที่ประตูวิภา แล้วแม่กะอี้ภาก็มาน้องด้วย ก็เลยได้เจอกับนพ อิอิ
เขาก็ว่านพน่ารักดีนะ อิอิ ขี้อ่อน (อันนี้แม่บอก) แล้วก็ไปส่งที่วิภาแล้วดันลืมให้กระเป๋าตังกะโทรศัพย์นพ
พอมินขับกลับ ก็มีคนโทรมาก้เลยกดทิ้ง ปิดเครื่องอีก ใครจะโทรมาวะ สักพักโทรมาอีก อะไรสั่นวะ
ชิบหาย!!!! โทรศัพย์นพนี้หว่า ของอยู๋กะเราหมดเลย ดีนะที่นพมีตังโทร เลยรีบขับกลับไปให้อีก -*-
เหนื่อยๆๆวันที่ 18 แล้วใช่มะ พักๆๆๆ พรุ่งีน้มีเรียน มะไหวแล้ว ง่วงด้วย มะจัดด้วย ไม่อ่านมะเป็นไร
มินเอาไว้อ่านเองอยู่แล้ว 555 เหนื่อยๆๆ
รักนพนะ
รักเพื่อนๆทุกคนนะที่เข้าใจและก็ให้กำลังใจ รวมทักพิเศษ วิน ทัย ไอซ์ ที่ไปเม้นให้ ขอบใจจิงๆ
รักพวกมึงทุกคนวะ ทุกคนเลยจิงๆ 555
แต่ก้รักนพน้าค่า ^^ 4月9日 อารมณ์ที่แย่มากๆ วันนี้ มันต้องเป็นวันที่วิเศษที่สุดของเราอย่างแน่นอน แต่มันกลับไม่ใช่ พึ่งแค่ ตะวันผ่านหัวไปได้ไม่นาน ทุกอย่างก็เริ่มแย่ลง
และมันก้มาแย่ลงมากๆตอนตะวันจะตกดิน
มันเรื่องอะไรนะหรอ ไม่มีไรมากหรอ เหอ.... มินมีเวลาให้นพไม่พอ
มินมีให้นพไม่พอจิงๆใช่ไหม ดิวไม่เคยทำแบบนี้กะนพใช่ไหม แต่มินทำ มินแย่มากเลยใช่ไหม ที่ต้องมาพูดถึงดิว
"นพพึ่งเข้าใจความรุ้สึกดิว รู้สึกแย่จังที่ไม่เข้าใจดิว" นพพูดมาได้ไงอะ
แล้วคนที่คุยอยู่มันใครอะ เป็นแค่ไอผุ้ชายที่มันทำให้นพรู้สึกแย่คนนึงหรอ
เวลาที่มินไปเที่ยวกะครอบครัวแบบนี้ นพรับได้ไหม "เอาจิงๆนพรับไม่ได้" นพคิดได้ไงอะ
นพรักมินไหม.... คิดบางไหมมินรู้สึกยังไง ถ้านพรู้สึกแย่ขนาดนั้น
วันไหนนพทนไม่ไหวนพบอกมินเลยดีกว่านะ มินไม่อยากทำให้คนที่มินรักต้องเสียใจ
ถ้านพคิดว่ามินมีเวลาให้นพน้อยนะ 1 ปี มินได้เที่ยวกะเพื่อนเก่า 1 ครั้ง
1 ปีมินได้เที่ยวกะครอบครัวแค่ซัมเมอ เวลาที่เหลือมินให้ใครละ มันไม่พอใช่ไหม
*** เพื่อนไปเที่ยวกัน มินไม่ได้ไป มินอยู่กะใคร
*** เพื่อนไปดูหนังกัน มินไม่ได้ไป มินอยู่กะใคร
ถ้ามันไม่พอ มินก็ขอโทด นพบอกมีให้นพไม่พอ มินมีให้ตัวเองเท่าไหร่....
หวังแค่เราจะเหมือนในสัญญา และมินก้อยากจะทำตาสัญญา
นพคิดหรอกว่านพไม่สบายใจ นะเสียใจ มินมีความสุข คิดหรอ
คิดใช่ไหม ว่ามินคงสะใจที่เห้นนพเป้นแบบนั้น
คิดใช่ไหม ว่ามินหวังให้นพเป็นแบบนั้น
มินทำอารมณ์กลับมาไม่ได้จิงๆ มินขอโทดนะ มินทำไม่ได้
มินก้เชื่อว่านพ จะทำได้อย่างที่พูด เขาใจอารมณ์ของคนที่กลัวไหม
คนที่เคยดดนคนที่รัก พูดเหมือนไม่แคร์ พูดเหมือนไม่สนใจ
พูดเหมือนว่าจะจากกันไป มันรู้สึกแย่แค่ไหน
มินเปลี่ยนตัวเองให้นพพอใจ ให้เราเข้ากันได้
มินขี้หึงนพก้รู้ มินพยามแค่ไหน มินทนมันมาแค่ไหน รู้บ้างไหม
ถึงวันนี้ นพจะไปนั้งซ้อนจักรยานใครก้ไม่ว่า
มินอาจจะเก็บอาการไม่เก่ง แต่มินพยามแล้ว พยามแล้ว
มินพยามเพื่อนเรา นพพยามปรับมาบ้างได้ไหม....มินรักนพ รักมากนะ
CeNCer-----------------
P.s. อ่านหนังสือไม่ลง แยกไม่ออก นอน
P.s. สอบจะได้ไหม.......
P.s. ไม่ลืมสัญญา จนวินาทีสุดท้าย
P.s. อ่อนแอ เรายังอ่อนแอจิงๆ ที่ยังทนเรื่องนี้ไม่ได้... น้ำตามันช่วยอะไรได้ มันคงไม่ใช่สิ่งที่แสดงว่าเราอ่อนแอหรอกใช่ไหม... 4月2日 ต้องอัพๆ เยอะมากต้องเริ่มยาวเลย เรื่องแรก....
วันพฤหัด ที่ 29 มีนาคม 50
ก็จะมีไรได้ อิอิ ก็ไปดูหนังกับนพมา เรื่องแฝด ก้สนุกดีนะ ออกแนวหลอนๆ ส่วนใหญ่จะออกแนวติดตามากกว่า
ก็รีบไปดู ได้รู้โรง 11 อีกแล้ว โรงใหญ่ อิอิ นั้ง 14 กัน วันนี้ก็ไม่มีไร แต่เรา 2 คนไม่รุ้จะทำไร + มินอยากดูเรื่องแฝด
ก็แต่นั้น ก้เลยไปเที่ยวกันที่เมเจอเจ้าเดิม ก้ไม่มีอะไรมาก สนุก น่ากลัว
P.s. มินมีความสุขทุกครั้งที่ได้ไปเที่ยวกะนพ นพก็เหมือนกันสินะ รักนพจังยัยบ๊อง !!~~~
มินทำอะไรให้รู้สึกไม่ดี ก็ขอโทดทีนะ แต่หวังว่านพจะเข้าใจนะ (เราก้คุยกันแล้วแหละ)
แล้วก็นั้งรถเมกับนะ ไปที่เซ้นลาด ซึ่งจะบอกว่า ไปมะเป้น ก้นั้งรถไปกับนพ เพราะนัดเพื่อนๆกลุ่ม มหากาฬ และ พวกกลุ่มมนุษย์
ไปกินพิซซ๋ากัน อิอิ ไปถึง ลงรถ อยากบอกว่า กาเซ็นทันไม่เจอ ไม่รู้จะไปทางไหน งงมากๆชีวิต -*-
ไปถึงก็กินกันอิ่มมากๆๆ แล้วก้สนุกมาก 11 คน กับพิซซ่า 5 ถาด แต่สาวทัย เป็นอาการ รมบูด.... ซะงั้น อ่านะ
แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปอย่างสนุกสนาน ^ ^
P.s. ทัยอย่าเครียดมากน่า เที่ยวแล้ว นุกๆนะ ^ ^
ไอท๊อปมึงคะกะคนอื่นมะรู้เรื่องจิงๆวะ ทุกคนสับสนไปหมด -*-
แล้วก็กลับกันดึกอะ ไปเล่นวินนิ่งตูกกัน แป๊บนึง อิอิ
วันศุกร์ที่ 30 - วันที่ 1 เมษายา 50
สรุปยอดกันได้วันนั้น นั้งรถไป กัน 7 คน สบายมาก กะลงดี(กึ่งประชด) เหมือนไปเที่ยวกลุ่มมากกว่า
ก็นะ อย่างที่รู้กัน มีไอพวก ปัญหาเยอะ พวกไม่แน่นอน พวกที่ดีแต่ปากก็เยอะ ว่าจะไปแล้วไม่ไป รวมกับพวก ธุระพอดีวันนั้น
จะบอกว่าไร น่าเสียดายที่มะได้ไป หรือจะบอกว่า อาไรดี ไอสัด(น่าจะรุ้นะใคร) จะเบาไปไหม... ช่างเหอะ สเปซ เสียเปล่าๆ
P.s. เข้าใจว่าผู้หยิงบางคนไปไม่ได้ ไม่ได้ว่านะ
ก็ไปเที่ยวกัน มันมากๆๆๆ กู วิน ตั้ม ตี้ เก่ง ไอซื แป๋ง ~PMR~ ไปเที่ยวชะอำ ออกรถไปถึงนั้นก็ เที่ยงได้ ไปหาบ้านพักกันเอาเอง
ไปถึงเราก้เฟ้าของ พวกมันไปดุบ้านกัน เกะไอซ์นั้งรอ ไอเราก็ว่า เออ หาไปนะค่อยๆตัดสินใจ มีหลายหลังให้เลือก ที่ไหนๆได้
มันเอาเลย เราก้นึกว่าบ้านจะดี ไอชิบหาย เอาซะบ้านเน่าเลย -*-
- ห้องน้ำมะมีที่ล๊อค
- ห้องน้ำท่อระบายไม่ค่อยลง
- แอร์กัง -*-
- เตียงไม่เคยทำความสะอาด โสโครกมากๆ กังเซง -*-
แต่ถ้าพูดถึงความสนุกแล้วสุดๆมันมากๆๆ ไปถึงก้เล่นไพ่ เล่นเกม แล้วพอเย็นๆ ก็ไปเล่นทะเล
วันแรกกูก้เอาก่อนเลย แมงกระพุน มันมาโดนขา ขาลายเลย ต้องเดินกะไอซื ราวๆ 400 เมตร(ไปกลับต่อรอบ)
ไปหาร้านขายยา ซึ่งต้องเดิน 2 รอบ เพราะการสื่อสารไม่เข้าใจกะร้านค้า ไปหาผักบุ้งทะเล
ทำอย่างกะทำเควสกัน แต่สนุกดี อิอิ เอิ๊กๆ
ตกดึกออกไปหาอะไรกินกัน กินร้านอาหารทะเล หมดไปพันก่าๆ ออกกันไป 160 /คน อร่อยโว้ยยยย ปลา 3 รสของกู อิอิ
พอดึกๆ ไอยสกะเติ้ลก้มา แล้วเราก้ไปนั้งชายหาดกันตอนดึกๆ 4 ทุ่มก่า จุดเที่ยวนั้งเล่น ร้องเพลง กินเหล้า
บ่นเรื่องชีวิตกันของแต่ละคน อิอินุกๆๆๆ แล้วก็ไปนอนกัน ตี1
วันรุ่งขึ้น ไปหาอะไรกินกันแต่เช้า ก็อาหาระรรมดาอะแหละ แล้วก็...มะได้ทำไร นั้งเล่นกันไปยันเที่ยงๆอะ (กุออกมาคุยโทรศัพย์)
พอเที่ยงๆเราก็ไปนั้งทะเล จ่ายค่าเต้น อิอิ นั้งหาไปกินแถวนั้น ก็อร่อยดีไปอีกแบบ อิอิ นั้งกันยันเย็นอะ แล้วก้เล่นทะเลกันต่อเลย
เป้นอะไรที่แบบ ชิวๆมาก ลมพัทเย็นๆ ร้องเพลง นอน บ่น โอ้ย สุดสบาย อิอิ
มือเย็นนี้ กะว่าจะไปกินหมูกระทะที่ไหนได้ มันไม่ใช่บุฟเฟ่ เลยมะได้กินกัน แต่ดันเดินไปร้านพวก ร้านคาราโอเกะอะ มันก็มีผุ้ญิง
ออกมารอพวกเราเข้าร้านก้ออกมาทำสวยแล้วก้ส่งสายตามามองพวกเรา ซึ่งเราก็เห็นแล้วว่า -*- ให้ดีสุดก็ 2 .... มะเอากลัวโรคอีก
เดินตั้งนาน มาจบที่ ชาย 4 หมี่เกี่ยว อิอิ อร่อยๆ พื้นๆ ในที่สุด หมูก้ตกถึงท้อง 555 อิอิ
ตกดึกก็เหมือนเดิม ไปนั้งเล่นกันเหมือนเดิม อิอิ บรรยากาศดีชิบหาน แต่เราดันนอนไปตอนเที่ยงคืนตื่นราวๆ ตี2
ไอแป่ง ไอซ์ วิน มัน3 คนกินหนักแล้วก้ไปกินกะกลุ่มข้างๆ เป้นรุ่นพี่ วิศวะเกษตร สรุปมันก้แดกกันยันเช้า อิอิ
ตื่นมาก็กลัว โอ้ย เยอะๆๆๆ พอและ เนื้อหาเอาแค่นี้พอเมื่อหลัง
P.s. รักพวกมึงจังวะ เพื่อนๆทั้งหลาย อิอิ
P.s. รักนพนะคิดถึงนพจัง สัญญาที่มินให้ มันไม่มีเปลี่ยนแปลง จำไว้ ^ ^
3月24日 โชคดีจัง(''\/")เมื่วอานที่ผ่านมา วันที่ 23 ที่ผ่านมา
เป็นวันพิเศษของเรา 2 คน ไปเจอนพตั้งแต่เช้า
แล้วก็ไปเที่ยวด้วยกันต่อ ที่เมอเจอ ดุหนังเรื่องGhost rider
ไปนั่งโรง 13 สวยมากๆๆๆ มีความสุขมาก
มินรักนพมากนะ มินจะไม่ลืมวันเวลาดีๆ ขอบคุณนะ
แล้วก้ วันนี้ก้แลกการ์ดกัน แอบดีใจว่า เรา 2 คนคิดตรงกัน
คิดตรงกันหน้าใจหาย อิอิ ดูหนังเส็ดก็ออกมากินข้าว
ก้มีเรื่องยุ่งๆนิสหน่อย แต่ก็ผ่านมันไปได้
ดุหนังเส็ดก็ไปนั้งเล่นที่หอสมุด แล้วเราก็ไปส่งนพ
เป้นวันดีๆที่ผ่านเข้ามาอีกวัน ^ ^ รักนพนะครับ
แล้ววันนี้วันนี้ 24 ไปเช็งเม้งกับที่บ้าน
ก็มีเรื่องหน้าตกใจกันอีกแล้วอิอิ โทรไปหานพตอนเช้า
ดันไปได้ยินเรื่องที่น่าตกใจ แม่เขาอยากให้เราเป้นเพื่อนกัน
คือเขายังไม่อยากให้คบกันตอนนี้ เราเองก็เสียใจนะ
แต่มินก้เข้าใจ และก็เชื่อว่ายังไงนพก้รักมิน
แล้วนพก้จำไว้นะ มินก้รักนพนะครับ
อย่างน้อย อย่างที่นพว่าอะ
"อย่างน้อยมินก็ได้รู้ว่า นพรักมินมากแค่ไหน"
มินเองก็ไม่อยากขาดนพไปเหมือนกันนะครับ มินรักนพมากนะที่รัก
^ ^ มินมีความสุขมากนะ
//
ถ้าถามมิน มินก้ค่อนข้างแน่ใจแล้ว เหลือแค่เวลา 7 ปี
มินจะดูแลนพนะ นพเองก้อย่าหนีมินไปไหนนะ อิอิ
//
บ้ายจ้า ^ ^ 3月17日 มีความสุข มีความเศร้า เมื่อวานมีความสุขมากมายเลย ได้ไปเที่ยวกะนพ
ไปดูหนังกัน ก่อนดูก็ไปดูคะแนนที่มอ
ซึ่งมันแย่มาก แย่จนรับไม่ได้แล้ว
อาจจะดูว่ามินบ้า แต่เราก็ถึงกับน้ำตาไหล
กลับจากคีคะแนนตัวเองเข้าคอมคิดเกรด
คิดเกรดรวม คิดค่าติดละจากเกรดB
มินแย่ๆมากๆ เพราะอะไรนะหรอ
ไม่รูสิ พยามมากกว่าเทอม 1 ทั้งที่
เทอม 1 ไม่ตั้งใจเรียน เล่นไปวันๆ
ได้เกรด2.4 แต่เทอมนี้ ขยันแล้วขยันอีก
ได้เกรดน้อยกว่าเดิมแบบรับไม่ได้
ไม่รู้แล้วว่าจะทำยังไง
แต่เมื่อวานเที่ยวกะนพสนุกมากนะ
มินมีความสุขมากอีกวันนึงเลย
ไปดูหนังกันเส็ด ก็ไปกิน svensen
ก็ดันได้ยินคำบางคำที่ทำให้ตกใจไปเลย
ตอนเรากำลังจะขอจับมือกับนพ
คำว่า "เบื่อ" นพพูดออกมาว่า
"เบื่อแล้วนะมิน เบื่อแล้วจิงๆนะ"
เราก็ถึงกับตกใจ และเครียดมากๆกินแทบไม่ลง
ตอนหลังเขาบอกว่า เบื่อที่ว่าเดินกะคนหมดแรง
เพราะเราเหนื่อยๆ+ง่วงไง เราก็หวังว่ามันเป้นงั้น
แต่มันก็รู้สึกนิสๆอะนะ
แต่ที่ตอนนี้เสียใจที่สุด คือเรื่องเกรด รับไม่ได้
มันทรมานมากอะความกดดันและความรู้สึกต่างๆ
เราดุตลก แต่ก็มีความกดดันรอบตัว รวมทั้งจาตัวเอง
เราพยามแทบแย่ อ่านหนังสือ ทำโจทย์ พยามแล้ว
อย่างที่ไม่เคยพยามมาก่อน แต่เกรดกลับออกมา
ได้น้อยดว่าเทอมแรก ที่ไม่ได้เรียน เอาแต่เล่นไปวันๆ
เทอมที่แล้วเกรดมันยังออกมาดีกว่า ไม่รู้สิน มันแย่นะ
จะหวังว่าจะเรียนได้ดีขึ้นได้ยังไง กับนพ ซึ่งไม่ว่ายังไง
ก้ยังเรียนได้ดีอยู่ อ่านน้อยลง แต่คะแนนก็ยังดีอยู่
เกรดนพกะมินมันต่างกันมากเกินไปแล้ว...มันจะไกลกันเกินไปแล้ว
ไม่รู้ว่าคนอื่นเป้นไหม แต่เราแฟนเรียนเก่งมากๆ แต่เรากับแย่มากๆ
เราเองก็อยากเป้นที่พึ่งให้นพได้ เป็นคนที่ดูแลนพได้
แต่กับแค่นี้ เราก้เป้นที่พึ่งอะไรไม่ได้เลย เป้นเหมือนผู้นำไม่ได้เลย
เราไม่ได้อยากให้นพลงมาแย่เหมือนมิน แต่มินเองพยามขึ้นไปอยู่
แต่มันกลับถอยหลังลงทุกที
มินกลัวตัวเอง วันนึง
มินอาจจะทนไม่ได้ที่เป้นแบบนี้
อาจจะมีคนที่ดีกว่ามินก็ได้
เขาอาจจะดุแลนพได้ดีกว่ามิน และเป้นที่พึ่งได้ดีกว่านี้
มินเสียใจมาก ไม่อยากให้เป้นแบบนั้น มินพยามแล้ว
เพื่อจะได้คะแนนดีๆ เพื่อจะได้เหมาะสมกับนพ
มินแย่มากจิงๆ แต่มินก็เสียใจมากจิงๆ
มินรักนพนะครับ รักนพนะ
ไม่อยากจากนพไปเลย
###
-การที่น้ำตาไหลออกมาเวลาผิดหวังและเสียใจ
มันคงไม่ใช่เพราะมินอ่อนแอใช่ไหม
--มินอยากให้สิ่งดีๆกับนพแต่มินเอง ยังทำได้ไม่ดีเลย
ถ้ามินพยาแมล้วมันเป้นแบบนี้ มินจะพยามมากกว่านี้ได้อีกไหม
--ทำไมมีแต่คนบอกว่ามินสมองดี แต่ทำไมมันเป้นแบบนี้ไปละ
ทำไมละ ทำไมละไม่เข้าใจ
--เหมือนกับผิกก้อนกินใหญ่ๆอยู่พยามออกแรงแล้วไม่ขยับไปไหน
สักวันมันจะขยับไหม...ไม่สิ แค่ขยับไม่ได้ มันต้องพุ่งไปเลย
มินพยามเพื่อนพ เพื่อมิน เพื่อพ่อแม่ เพื่อเรา!!
รักนะ หวังว่ามินจะเหมาะกับนพนะ
3月15日 เยอะจังวะกลับมาจากไปเที่ยว กาญจนบุรี
สนุกเฮฮามากมาย ไปเที่ยวกะเพื่อนๆ กลุ่ม"งงชีวิต"
แต่ไอแชมป์มะไป ปวดท้องกระทันหัน
วันแรก เราออกเดินทางกันรวมพลที่หอบูมแล้วออกัน 11 โมง
ไปขึ้นรถBus ที่สายใต้ ราคา 77 บาท อิอิ
ไปกัน 8 คน ออกเดินทางกัน ก็นั้งคุยกันเกือบตลอดทาง
มีหลับกันบ้าง
พอมาถึงกาญแล้ว ก็นั้งรถต่อเข้าลาดหญ้า
แล้วก็รอป้าท๊อปมารับ เข้าที่พัก สนุกมากมาย
ไปถึงบ้านก็อยากลงน้ำแล้ว รีสอท ติดแม่น้ำแคว
ก็ไปถึงก็ เปลี่ยนชุด ลงเล่นกันเลย บูมเปิดคนแรก
ฮามากมาย แล้วเราก้เล่นน้ำกัน ไอไอซื เกือบตาย
ดันจะจมน้ำ มันลืมแล้วว่าว่ายน้ำยังไง
ซะงั้นอะ เราไปช่วยมันกันให๋ญเลย พอเย็นๆ
น้ำไหลแรงมาก น้ำเชี้ยวมาก ดีท่ในน้ำ มีแพผูกติดต้นไม่อยู่
ก้เล่นไปเก่ากันที่นั้น แล้วเราก้ว่ายน้ำเล่น รู้สึกเลยว่า
เหนื่อยมาก เพราะกระแสน้ำ มันเปลี่ยนตลอดเวลา
แล้วคืนแรกก็ไปกินหมูกระทะที่นั้น
น้องไอท๊อปขับรถไปให้ ชื่อ ไผ่ แล้วก็แฟนกะเพื่อนแฟน
ก็ไปนั้งกินกัน อย่างเฮฮา อิอิ พอกลับมาก็เล่นไพ่
คุยกัน เล่นกัน แล้วก็กิน Black ของไปท๊อป
แล้วคืนนั้น เราก้เข้านอนประมาร ตี 2
ก็เดินตะโกนบอกเพื่อน "กุคิดถึงนพวะสาด"
แล้วก็ไปนอน แล้วนะ เหมือนไม่อยากให้นอน
ตี 3 กว่า นอนมะได้ ยุงแมร่งกันชิบหาย มีอยู่ตัวเดียว
แล้วดันบินเร็วอีกอะ ตบไม่ทันจิงๆกว่าจะได้นอน ดึกอะ
วันที่ 2 ก็ตื่นมาสายๆ กินข้าว แล้วไปเล่นน้ำตก
ไปเที่ยวปราสาทเมื่องสิงค์กันมาก่อน
แล้วนั้งรถไฟ(ยืน) ไปน้ำตกกัน พอไปถึงก็นั้งรถ
เหมาต่อไปน้ำตก แต่ทันใดนั้นเอง
พี่กิ๊ฟก็โทรมา ทำให้รุ้ว่า กูได้แม็ท C จิงๆ
เซงมากๆๆๆ ไปน้ำตกก้เล่นน้ำตกกันอย่างฮาอะ
สุดๆแล้วอะ เล่นกันมีสาวญี่ปุ่นน่ารักมากมาย
มีแต่คนมอง ผู้หญิงยังมองอะ อย่าว่าแต่พวกเราเลย
เขาปีมาเล่นด้านบน แถวพวกเรา บูมเลยเข้าไปคุย
Can i take a photo with u?
กุเลยเข้าบวกเลย ขอถ่ายด้วยๆ เพื่อนก้มาถ่าย
ไอชีวินก็กดไป เพราะมันไม่ลง อิอิ น่ารักสาดดด
พอเล่นเส็ดลงมา เขาก็มีแต่คนขอถ่ายรูป
เส็ดก็ไปหาอะไรซื้อกลับไปฝากเพื่อนๆ
แล้วก็ไอไผ่ไปรับจากน้ำตก แล้วก็กลับบ้าน
ตกดึกก็มานั้งเล่นไพ่ ตำรวจจับขโมย เล่นกันเยอะ
มันมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ฮาขี้แตกอะ ไม่ไหวแล้วอะ อิอิ แล้วก้ หมดแรง นอนกัน
วันสุดท้าย ก้ตื่นมาแต่เช้า มานั้งคุยกัน
หาเรื่องพูดคุยกันไปเรื่อยๆ อิอิ แล้วก็เก้บของ
เตรียมกลับ แล้วก้กลับกันเร็วไป กินข้าวแกง
โดยมีไผ่ขับให่ตลอดงาน ขอบจายๆ ขากลับ
กลับกัน 7 คน ไอท๊อปกลัยสุพรรณ อยากบอกว่า
หมดแรงมากๆ ทังที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย
ก็ขากลัยก็มารู้วิชาเคมีอีก
เหอะๆ หวังซ๊บวก ได้ซี อีกแล้ววะ เหี้ยอีกแล้ว
กูพยามไปเพื่อนอะไรอะ พยามแทบได้ให้ได้แค่ซี
กูว่ากูก็ไม่ใช่คนโง่นะ แต่มินก็ไม่รูสิ ทำไมได้เท่านี้
มินอยากได้คะแนนดีๆ นพเองก็เรียนเก่ง
ในฐานะที่มินเป้นผุ้ชาย มินมีความคิดที่ว่า
มินก็ควรจะเรียนให้ดี เหมาะกับนพ ใครว่ามันจะไรสาระ
แต่เอาเข้าจิงๆ มีผู้ขชายคนไหน อยากเอาแต่จะ
เกาะแฟนไปวันๆ จิงไหมละ
มินก็อยากให้ดูว่ามินเองก็ดุแลนพได้ เรื่องเรียน
มินก็สูสีกะนพได้ มินคิดนะเรื่องพวกนี้อะ -*-
กลับมาบ้าน ก้มะมีไร คิดถึงนพจังเลย
อยากอยู๋กะนพจัง พรุ่งนี้ได้เจอกันแล้วดีใจจัง อิอิ
ไปละจ๊ะ บับบาย
3月11日 วันสุดท้ายของปี1 และวันแห่งความสุข เมื่อวานเป้นวันสอบวิชาสุดท้าย ดออิ่ง ก็ 5 ข้อทำไม่ได้ข้อนึง หายไป 7 คะแนน
ก็น่าจะมีลุ้น C+ อัพ กลางภาคดันทำไว้ไม่ดี เหอ... แย่ชิบ
รู้สึกแก่มากมาย จบปีหนึ่งซะและ เร็ซที่สุดเลย เท่าที่เคยผ่านมา
หลังจากสอบเส็ด มินก็ไปเที่ยวกับนพต่อ
ที่ MaJer รัชโยทิน ไปดูเรื่องบอดี้กาดหน้าเหลี่ยม 2
แต่ก็ไปหาไรกินกันก่อนที่ เชสเตอรืกิล
แล้วก้ไปดูหนังกัน โรงที่ 8 ครั้งแรกโรง 9 ครั้ง2โรง 11
นั้งแถว บี 13-14 ก็สนุกมาก หัวเราะดี และก็ อยากบอกว่ารัก สักร้อย พัน ครั้ง... อิอิ
มีความสุขมากๆเลย
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
มินอยากจะบอกว่ามินรักนพ เข้าใจใช่ไหม?
ที่มินสัญญาไว้อะ มินจะพยามทำให้ได้นะ
มินก้เชื่อว่ามินทำได้ แต่นพก็จัดการตัวเองด้วยละ.....
เข้าใจไหม มันไม่ใช่เรื่องของมินคนเดียว มันเป็นเรื่องของเรา
@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@#@
หลังจากดูจบ ไปส่งนพ แล้วก็ไปหอไอบูม
เล่นเกมหอมัน แล้วกะว่าจะไปกิน เบียร์ร้าน "บ้านเพื่อน"
แต่ร้านมันดันปิด ก็เลยไปกิน BKK แล้วฏ้ไปเล่นเกมกัน
ตี Dota กันยังตี 4 ....สุดๆ พึ่งกลับมาเล่น ก็ไม่NooB อิอิ
แต่เล่นไปนั้งข้างไอบุม ก้บ่นถึงนพไป
คิดถึงนพอะ รักนพอะ อยากคุยอยากเจอ
ไม่รู้ทำไม มันคิดถึงมากๆอะ คิดถึงนพนะะครับ
3月6日 ปีหนี่ง กับเวลากำลังจะหมดลง เบื่อๆๆๆ เมื่อไหร่จะสอบเส้ดสักที ตอนที่เล่นอยู๋นี้ก็หพลังเล่นอยู่ในมหาลัย
นั้งว่างๆ นพอ่านหนังสือ มินก็มะรู้ทำไรไม่อยากอ่าน ก้เลยมานั้งเล่นคอม
แล้วก็นั้งอัพไดไปเรื่อยเปื่อย
มันรู้สึกว่า ปีนึงที่ผ่านไปมันเร็วมาก รู้สึกว่ามันเร็ววกว่าตอน ม.6 ซะอีก
มะรู้ทำไม แล้วเราก็ต้องเจอกับความรู้สึกเดิมอีกแล้ว เหมือนจะต้องจากเพื่อนไป
เพราะว่าเราต้องไปมภาคใหม่มีเพื่อนใหม่ เลยต้องจาทำความรู้จักไหม
อุตส่าได้เจอเพื่อนดีๆเพื่อนที่เราเองก็อยุ่ด้วยแล้วมีความสุขแล้ว
แต่ก้ต้องแยกภาคกันไปอีก แต่ก็แน่และใช่ว่าจะไม่เจอกันอีก
แค่พวกเราอาจจะได้เจอกันน้อยลง เศร้าจิงๆ เพื่อนๆ G.มหากาฬ
เราก้จะสารฝัน แต่งเพลง งงชีวิต เพลงประจำกลุ่มให้ได้ละกัน 55
เด่วสอบเส็ดคาดว่าวันที่ 13 ก้ไปเที่ยวกะเพื่อนๆ G.มหากาฬด้วย
ที่กาญจบุรี ไปล่องแพรกัน เป็นครั้งแรกของเราด้วย น่าสนใจจิงๆ
มะรู้จะเล่าไรต่อดีและ เรื่องสอบก็เซงๆ ทำจ้องสอบไม่ค่อยได้
กลางภาคทำไว้ซะดี แต่ปลายภาคดันทำไม่ได้ แย่ชะมัด
เกรดก็คงไม่ต่างจากเทอมที่แล้วน่าจะที่ 2.7-2.8
เคมีเมื่อวานสอบก็ดูง่ายจนไม่แน่ใจตัวเอง กลัวประมาท
เอางี้ละกัน รายนานเพื่อน G.มหากาฬ
ท๊อป(สุพรรณ) : ปากหมาเป็นเอกลัก และมีกลามที่แข็งแรง
ท๊อป(นู๊บ) : ไอนี้ หน้าตาใช้ได้ บ้านรวย มีรถขับ สูงขาว
แต่แมมร่งซกมก สกปรก มีรังแค
ไอซ์ : ทรงผมทรงงรีเจ้น บางทีก้ทำทรงท่านขุน เงียบขลึม
จ๊อป : ฮา ตลก และหื้นเป็นพิเศษ 1 เดือนน้ำหนักลดลง 8 โล
ด้วยการออกกำลังการอย่างเดียว และเล่นกล้ามกะไอท๊อป
บูม : ทักษะด้านกีฬาโดดเด่น แมร่งอยู่หอคนเดียว
มีห้องเป็นฐานทัพของพวกเรา
เป้ : หนุ่มเชียงรายเช่นเดียวกับบูม วาดรูปเก่งและชอบเต้นจิงๆ
แชมป์ : หนุ่มเจ้าสำอาง ขาวหล่อ มีเมียแล้ว อยู่วิศวะรังสิต
นัท : อยุ่โยธา บ้าการเล่นกีฬา โดยเฉพาะฟุตบอลกะเกม -*-
และคนสุดท้าย มิน : สุดหล่อของกลุ่ม 555 คนที่มีฉายาเยอะที่สุด
--->ไอมินหน้าทอง
------->ท่านหม่อม 3 ....
------------>ลูกคนที่ 3 ของตระกูลแอลลิก
นักแปลธาตุ มินแอคลิก
ชีวิตปีหนึ่งของเราช่างมีความสุขดีเสียจิงเลย อิอิ
มีแฟนแล้ว มีเพื่อนดี เรียนก้ยังโอเค
ปีหน้าเคลื่องกล ถ้าพยามเชื่อว่า 3 ต้องได้ ย้ากกก แต่จะพยามปะวะ -*-
ปล.: เพื่อนห้อง 5 อยากไปเที่ยววะ นัดด้วย
G.กระหร่อง อยากเตะบอลวะ 2月27日 วันอะไรเนี้ย ขณะที่กำลังทำไดอยู่นี้ เป้นเวลา 02.41 น. ของวันที่ 28 กุมภาพันธ์
เป็นเวลาที่เบื่อมาก นอนไม่ลง เพราะอ่านหนังสือไม่จบ
เมื่อวาน(วันที่ 27) ไปสอบแม็ท ด้วยความมั่นใจ
ยังไงกูก้ B+ แถมเทอมนี้มีมีตัวฉุดแรงๆเกรดพุ่งแน่
ไปถึงก็สอนเพื่อน ทำได้ทุกข้อ เวลาสอบ
กูไม่ได้ พระเจ้า มันแทบจะร้องไห้ในห้องแล้ว
ยอมรับสติหลุดแล้วเพราะมันตื้อเลยอะ เปิดข้อสอบมาคิดแนวทางไม่ออกอะ
ออกมาก็นะ ตามกรรม กูคงอ่านมาไม่ดี
ไม่พยามมากพอ ไม่ก้สมองกูมันไม่ให้
พระเจ้าให้มาแค่นี้ อ่านไปก็... เท่านั้น
ตอนนี้อ่านฟิหวังลึกๆ ลึกมากๆ ว่ามีโอกาศลุ้น บ๊
มาช่วยเกรดกูหน่อย ไม่รู้จะถึงไหม พระเจ้าเหอะเซง
เรื่องสอบมันดูธรรมดาทันที กะเรื่องที่จะเล่า
เพราะกะเราแล้ว ไม่อยากให้มันเกิดมากมาย
พอสอบเส็ดไม่สบายใจ นพก้มาปลอบ แต่นะ
อารมณ์ก็แบบเวงอะ มันมะหายอะ มันทำใหเซงมาทั้งวัน
จนตอนเย็นก็เริ่มหาย แต่พอกลับบ้านก็มาเป้นอีก
จะพูดคือ เราทำนพ ร้องไห้ เพราะเราพูดอะไร
ไม่ทันคิดออกไป มันมะใช่ว่าเราจะพูดแบบนั้น
แต่มันดันพูดออกไป แล้วความหมายมันไม่ใช่อะ
แบบ "นพเก่งมากอะ แล้วดูกะมินดิ มินแย่อะ"
คือเราขอโทษ เราไม่ได้ต้องการให้เป้นแบบนั้น
เข้าใจไหมอะ เราเองก็อยากให้คนอื่นเขาพูดได้ว่า
เออ "มินเป้นที่พึ่งให้นพได้" "มินพอที่จะช่วยนพได้"
มินอาจอยากได้การยอมรับจากคนอื่น มันไม่ใช่ว่าเราเข้ากันไม่ได้อะ
มินก็ไม่ได้หวังให้นพต้องลงมา มินเองก็พยามขึ้นไปอยู่
ขึ้นไปบนจุดนั้น ตอนนี้ เราก็ยังรักกันดีนิ เรื่องนี้
มันก็แค่ มินอยากให้ทุกคนเห้นว่า มินเองก็พยาม
ทำอะไรเพื่อนพและเพื่อนเรา 2 คนได้ นพเข้าใจมันไหม
ไม่ใช่ว่า นพเก่งแล้วเราไม่คู่กัน มันก็ไม่ใช่
จำไว้นะ "มินรักนพนะ" ไม่ว่ายังไง มินก้ยังรักนพ
มินขอโทที่ทำให้นพเสียใจ มินได้ยินเสียนพร้องไห้
มินรู้สึกเสียใจมาก อึดอัดมากมาย
มินช่วยอะไรไม่ได้เลย นอกจากจะนั้งฟังเสียงนพ
มินไม่มีอารมณ์ขำด้วยอะ มินรู้สึกตัวเองแย่มากๆ
ทำให้คนที่ตัวเองรักต้องมาร้องไห้
มินได้แต่บอกว่า "ขอโทษนะ..."
มินเกลียดที่จะพูดคำว่า "ไม่รู้" เหมือนคำแก้ตัว
แต่มินไม่ทันคิดจิงๆ ว่ามันจะเป็นแบบนี้
มินไม่อยากขอให้นพทำอะไรเพื่อมิน
แต่มินเออยากจะทำอะไรเพื่อนพและเพื่อเรา
การที่คน 2 คนรักกันนั้น ยังดูง่าย
การที่ จะรักษาความรักนั้น ให้ดี ไม่มีบาทแผล
ให้มันแข้งแรงนั้นยากนัก เพราะความรัก
มันเปราะบาง ยิ่งกว่าแก้ว
บางครั้งเรากระทบโดนมันบางมุม แก้วมันก็
อาจจะแตกไปเลยก็ได้ .... ต้องรักษาดีๆ
ร้กษาไว้ ดีๆ ด้วยหัวใจ...ของคน 2 คน
มินรักนพนะครับ เป้นห่วงนพนะ
ดูแลตัวเองดีๆนะ เวลาเขาไม่ได้อยู๋ด้วยอะ....คิดถึงคับ
2月14日 วาเลนไทน์ เดย์ **** เมื่อวานมีเรื่องเยอะมากมาย แต่เมื่อวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ ****
****จะพูดแต่เรื่องความรักเท่านั้น อิอิ ****
[,,เช้ามา ก็นั้งรถไป ไปรับดอกไม้ที่สั่งไว้ เป็นกุหราบสีขาว ช่อขาว-เขียว
หนึ่งดอก ซื้อมาให้นพโดยเฉพาะ ไปเลือกดอกกะแอนกะสุน
ไม่ค่อยได้ช่วยเท่าไหร่ แต่มินก้ซื้ออันนี้มา จากความเห้นที่ 2 คนนั้น
ชอบสีเขียว แล้วมินก็มะรู้จะเอาอันไหนดี อันนี้เหมาะกะนพเลยซื้อ,,]
[,,ไปรอนพ พอเอาไปให้ ก็เจอพวกเพื่อนนพ แอบเขิลๆ อิอิ
เมื่อวานบอกนพว่า "มินไม่มีตังแล้วอะ มันคงไม่ได้ซื้อให้นะ"
เขาบอกว่า "ไม่เป้นไร ไม่ต้องซื้อก็ได้เข้าใจ พรุ่งนี้ก็ไปดูหนังกันไง"
มินก้เลยเอ่ยว่า "งั้นค่าหนังพรุ่งีน้มินออกให้ละกันนะ"
แต่มินก้ซื้อมา ก็เอามาให้เขาเขิลมากมาย มินก้อิอิ
ดีใจอะ เขาดุมีความสุข แอบเห้นคนใน ศร3 มองกัน
อิอิ แล้วก็ถามเขาว่าชอบไหม เขาบกว่าชอบสิ
มินถามว่า "ชอบสีไหนอะ มินไม่รู้นพชอบอันไหน"
เขาก้บอก "ชอบสีขาว สีขาวสวยดั รักที่บริสุทริ์"
อิอิ ดีใจ หรือว่าใจเราตรงกัน 555 ,,]
[,,แล้วก้ไปกินข้าว มินหิวมะได้กินไรตอนเช้า
เขาให้ของขวัยมินด้วย เป้นกาด กะช๊อคกอแรต
มินก้เลยเก้บไว้ แต่ละลาย 55 แล้วก็เดินไปเมเจอ
จากบาร์ใหม่ ไปเมเจอ ไกลมากมาย-*-
ไปถึงก็ไปจองหนังเรื่อง Music and Lyrics
รอบเที่ยง 15 เลยไปกินข้าวกันก่อน แล้วก้ไปดูหนังกัน
หนังกุนกดี อิอิ เพลงเพราะอะ แล้วก็นั้งจับมือกันมองหน้ากัน
ในโรงมีคนอยู่ 4 คนอะไรจะน้อยปานนั้น โรแมนติกดี
แล้วมินก้มีวความสุขมา
มีความสุขอิอิ,,]
พอดูเส็ดก้มะมีไรมา จะไปส่งเขาแล้วมินดันเพลียขึ้นมา เลยกลับบ้าน เล่ยมะได้ส่งเขาที่บ้าน
ปล. มินมีความสุขมากเลยนะ มินไม่เคยมาก่อนเลย
ไม่คยดุหนังกะผู้หญิง 2 คน แล้วยิ้งกุคนที่เป้นแฟนแล้ว มะต้องพูดถึงเลย
ก็มีนพเป็นคนแรก มินมีความสุขมากจิงๆ นพก็คงคิดแบบมินนะ
ไม่มีไรมาก ก้แค่รักนะ คิดถึงด้วย อิอิ
รักนะครับ ^ ^
2月12日 ทำไมทำไม ตัวเองแย่จัง ทำให้คนที่ตัวเอง...รัก ต้องมากังวลกะเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ทำไม เราก้เชื่อใจเขา ทำไมเรายังทำใจไม่ได้อะ
ทำไม เขาเป้นแฟนเก่า เราแฟนปัจจุบัน ก็น่าจะเข้าใจนี้หน่า
ทำไม มันถึงได้รู้สึกแบบนี้อยู่อีก มินไม่อยากให้นพรู้สึกไม่ดี
มินก็รุ้นะ ว่านพก็กลัวมินจะกังวล มินก็เขาใจคับ
ขอเวลาให้มินนะ มินไม่อยากใช้คำว่า "ชิน"
แต่หวังว่ามันจะดีขึ้นเอง จะไม่รู้สึกอะไร
มินก้รุ้ว่านพรักมิน มินก็รักนพเหมือนกันนะ ^ ^
อาจจะสงสัยมันเกิดอะไร เล่านิสนึงละกัน เพราะมินก็รู้นิสนึง
วันนี้ตอนเย็นๆ มินเห็นแผลที่ข้อมือนพ เลยถาม
"นพ แขนไปโดนอะไรมาอะ ไปโดนเมื่อไหร่เนี้ย"
"ตอนกลางวัน..... ก็เล่น....กะเพื่อนอะแล้วมัน..ก็ไปโดน" นพตอบ
ก็เหมือนมะอยากจะตอบออกมา มินก็พอเข้าใจ มะอยากถามต่อ
แม้อยากรู้จะตายแล้ว ก็เอานะไว้ก่อน
พอตอนเย็น เหลือมินกะนพ 2 คน ก็เลยถามเขา
ตกลงเล่าให้มินฟังได้ไหม เรื่องแผลนั้นอะ
เขาก้แบบ ก็เล่าออกมา ด้วยสายตาที่บอกว่า
"มินจะกังวลไหม มินจะคิดมาไหม"
"เราก้เล่นกะเอกอะ....แล้วก็แบบจับมือกัน" เอกแฟนเก่านพ
เราก็เลย "อืมๆๆ"
"ก้แล้วก็จับมือกันแล้วเราก็นะ..." เขาก็แบบพูดมะออก
มินก้เลย อืมๆ เข้าใจๆ มินเองก็ไม่อยากฟังต่อแล้ว
บอกตรงๆตอนนั้นรู้สึกไม่ดีเลย เลยคิดว่าหยุดดีกว่า
ขอเวลาทำใจก่อน รุ้ตัวว่าตอนนั้นสีหน้าตัวเองเปลียนไป
ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้ เขาก้รู้ว่ามินไม่สบายใจ
มินก้เลยบอกเขาว่า
"เอาน่าเด๋วมินก็หายเองแหละ"
เขาก็ถาม "แล้วเมื่อไหร่จะหายละ"
"เด่วมินก้หาย ขอเวลาให้มินหน่อยละกัน"
แล้วก็เงียบ....เขาก็พูดต่อ "นพรักมินนะ"
มินก็ "อืมๆ.... มินก้รักนพน้า"
ก็นะ แล้วก็มันก็ไม่มีไรอะ โทษนะนพ มินยังทำไม่ได้อย่างที่บอกเลย
แต่มินจะทำให้ได้ รออีกสักพักนะ
ยังไง มินก็รักนพเหมือน เดิมนะ มินก็ยังเชื่อใจนพอยู่
มันก้เสียความรูสึกนิสหน่อย แต่มินก็ยังเชื่อใจนพ
และก็ยังรักนพเหมือนเดิมอยู่ดีแหละ
เหมือนนพพูดไง "ไม่เชื่อใจกันก้แย่นะสิ"
ไม่ต้องห่วง มินรุ้ดี โต แย้ว มีเหตุผล ^ ^
ปล. รักนะ คิดถึงด้วย ^ ^ ฝันดีคับ
อังกิดอ่อนก็จะเขียน -*- คิดได้แค่นี้
WHen u say u Lov3 mE,i believe thai wArD,
Beli3vE iN your FeelinG and
BeLi3ve i My LoVe ^ ^.i still lOve u na.
GoodNigtH na.
Meet M3 in mY DreaM or miss mE Wh3n u
geT Up Na. 2月10日 ติงต๊อง บ้าบ๊องช่วงนี้ก็มีความสุขมากมายอะ มีความสุขมากมายอะ จะหมดปีหนึ่งแล้ว
ปี 2 กลังมาเยื่อ มีโปรแกม เรียนซัมเมอ เที่ยวลอยแพ เพื่อนที่เกษตร
แล้วก้ว่าจะไปเที่ยกวันกะพวกเพื่อนเก่าด้วย....
แล็ปเขาพูดว่าเป้นคาบสุดท้าย มันก็ให้เรานึกถึงคาบแรกที่เรียนแล้วมันก็คือ
การที่เราได้พบกับนพครั้งแรก ซึ่งก็นะก็มีความสุขดี เบื่อจังรุ่นพี่ที่โทรมาจีบนพเนี้ย แย่ชิบ เขามีแฟนแล้วยังจะยุ่งอีก เบื่อชืบ ถ้ามันโทรมาแบบ พี่ๆน้องๆ นานๆคุยกัน มันก้ยังดีแต่นี้ แมร่งเล่นโทรมาทุกวัน จะไม่ให้โมโหได้ไง เด๋วก็ให้ไอท๊อปลากพี่ ชมรม เอามาซัดแมร่งเลย
(ชมรมเพาะกาย ย้ากกกกกกกกกกก) 555+ นพมินขอโทดนะ ที่มินชอบอารมณ์ไม่ดี ที่มีคนดทรมานพ โดยเฉพาะ
ดิว(แฟนเก่า) กะพี่วี(เบื่อมัน-*-) เราไม่ชอบมากมาย ยิ่งคุยตอนอยู่กะเรา
เราอยากจะเอามาคุยจังไม่ชอบอะ -*- เอกก็ยังพอทน แม้มันจะยังเคืองอยู่
คราวที่แล้ว พี่วี กะดิว ที่มินมาหานพแล้วนพคุยอยู่ตอนดออิ่งอะ
มินโทดที ที่แสดงอารมณ์ออกไป แต่มินก้พยามไม่อะไรแล้วนะ
เห้นคุยก็ให้คุยไปไม่อยากให้รู้สึกไม่ดี ก็นะ อ๊อฟ(เพื่อนพ)ก็ยังรู้ได้อีก
เหอ... บอกตรงๆมินก็งี้แหละ มินขี้หึง แต่มินก้ไว้ใจนพ
นพบอกว่า ถ้าไม่ไว้ใจกันก็แย่นะสิ นพยังไว้ใจมินเลย
มินก็ไว้ใจนพเหมือนกัน แต่มันแค่ไม่ชอบที่มีใครมายุ่งกะคนที่....รัก
แต่เอาเถอะ ก็มะใช่เรื่องใหญ่สำหรับเราสักหน่อย อิอิ
ใกล้สอบแล้ว เพื่อนๆก็อ่านหนังสือกันด้วยนะ คะแนนจะได้ดีๆ มินก็นะ อ่านๆไป แต่มันยังเซงๆ นพก็อ่านเยอะๆนะ เด๋วคะแนนตก
มินมะอยากให้นพมาคะแนนตกเพราะคุยกะมิน แล้วมะได้อ่าน นะครับ!!! ^ ^
คิดถึงพวกมึงวะ
เข้าวัดก็ขอให้ไปกันเยอะๆนะ (เวียนเที่ยนอะ)
มีใครจะดูลละครเวทีรีบบอกนะ จาไปซื้อบัตรได้ทัน 120 จ่ายกูด้วย
อยู๋ในช่วงหมดตูดอย่างแรง -*- ปิดเทอมรวมตัวนะจ๊ะ 6/5 & PMR & KaLong
..........* ..*
........*.........* .....*...............* ...*....................* ..*......................* .*........................*.........*....* *.........................*...*..............* .*.........................*...................* ..*.........................*................* ...*.......................................* .....*..................................* ........*...........................* ...........*......................* ...............*...............* ..................*..........* .....................*.....* ......................*..* ........................* ........................* .......................* ........................* ..........................* .............................* ................................* .................................* ...............................* ............................* ...........................* .........................* .......................* ..........................* I will Love u and do AnyThinG for U 'Coz i WanT l3e wITh u and LoVe U
I Wish u Have iDea LiKe mE Naaaa!!! 2月4日 เศร้า/มีความสุข ทนนอนดึก นั้งดุหนังซีรี่เรื่อง crying out f love
หลังจากยืมไอตั้มมาเกื่อบปี ก็นั้งดุต่อ เพราะลืมไปแล้ว ตอนนั้นดูแบบเฉยๆ
ตอนนี้มาดูแล้วพี่งสนใจกับมัน มันทำให้เรารู้สึก เศร้ามากๆๆ
ตอนที่ดูก้น้ำตาไหลออกมา มันสะเทื่อนใจอะ T_T เศร้ามากๆอะ
ไม่คิดว่ามันจะรู้สึกขนาดนี้ ความรู้สึกที่ ใครสักคนรักคนๆนึงมาก พยามยามทำอะไรให้คนที่รัก เพื่อนให้คนที่รักได้สมหวัง การแสดงความรักต่อคนที่รัก สำหรับเรา มันเหมือนกะว่า มันเป็นการตอบสนองที่เหมือนกับที่เราอยากจะทำ มันเลยยิ่งรู้สึกเหมือนว่า เราได้เข้าไปอยู่ในนั้น มันมีทั้งความสุข อย่างสุขมากๆ หนังมันเหมือนเล่าเรื่องอดีตกับปัจจุบันพร้อมกัน มันเป็นนั้งที่ my girl and i เอามาทำให้เป้นหนังอะ แบบ พระเอกมันทนอยู่คนเดียวมา 17 ปี จนวันนี้มันจะไม่ไหวแล้ว มันทรมาน จนความรู้สึกตัวเองแทบจะรับไม่ไหวแล้ว นั้งแหละแล้วยังมีอะไรอีกเยอะมากมาย พอเมื่อคืนจะนอน ก็ดันเปิดไปดูนอลก่อน เซง เล่นไม่ได้ดั่งใจ ก้เลยดุช่อ 7 ไปด้วย มันถ่ายเรื่องไฟนอลสะกอ สัมภาษณ์คนทำหนังอะ แล้วมันมีภาพงานปัจฉิมอะ เรานึงถึงอดีตขึ้นมาแล้วมันก็แบบ โอ้ยไม่อยากดูแล้ว ยิ่งดุยิ่งเสร้า มันนึกถึงว่าเก่า ทีมงานเขาบอกว่า "เขาแสดงถึงชีวิต ปีสุดท้าย ช่วงชีวิตที่มีความสุขกับเพื่อนมากที่สุด ว่าทำอะไรกัน แล้วผมเชื่อว่า ทุกคนไม่ว่าจะอายุเท่าไห่ร ชีวิตปีสุดท้ายตรงนี้มันมีค่ามา 1 ปีหลังจานี้
มันกำลังนับเวลาถ่อยหลัง "
เรารู้สึกว่า เวลานั้น 1 นาที ก็มีค่ามากมาย ความสุขต่างๆที่เรามี เราไม่อยากลืมมัน
ไม่อยากลืมเลยจิงๆ บางช่วงบาตอนในความทรงจำมันก้เริ่มขาด จำได้เป้นช่วงๆ รู้สึกตัวเองความจำแย่จัง โน๊ะ เอาเหอ เราก็ไม่อยากจมกะความเศร้า เพราะนี้ยังไม่ถึงปี เราเห้นอดีตเราก็เศร้าแล้ว..... เรายังต้องใช้ชีวิตอีกหลายปี มันเป็นแผลในใจซะแล้ว 55 อีกไม่นานก็จะสอบแล้ว ไม่มีกะใจอ่านหนังสือเลยอะ คงต้องไปมอ จะได้มีกะลังใจ คงต้องเริ่มเอาจิงบ้างแล้ว อยากให้พ่อแม่ดีใจ ว่าเราก้เรียนๆเล่นๆแบบนี้ คะแนนมันก๋ไม่ได้แย่ 4 ปีนี้ ปีหนึ่งกะลังจะผ่านไป เรามีความสุขอะ ได้เฮฮากะเพื่อน เจอเพื่อนดีๆ ได้สังคมใหม่ๆ ได้ทำกิจกรรม ได้ฝึกตัวเอง ได้พบกะคนที่อยากเจอ
แล้วได้มีความรักขึ้นมาด้วย ปีหนึ่งที่จะผ่านไป มันเป้นช่วงเวลาที่คุ้มละ ใน ปี 1 ก่อนอื่นก็ต้อสอบผ่านได้ให้ได้ เราหวังไว้วว่าจะปีนให้ถึง 3 แต่เราเองก็รู้ตัว เราไม่ได้ขยันทุกวิชา... เคมี จากไม่ชอบก็อ่านมันจนจะอ้วก นอนกะมัน ขี้กะมัน กินข้าวกะมัน ไม่ได้หวังเต้ม แค่ไม่น่าเกลียดก็พอ C+ up!! plz... ยาวและไม่มีใครอ่านกูก็อ่านเอง 555 เราก้ขี้หึงนะ
แต่ก็ไม่อยากให้เธออึดอัด ก้ต้องพยามทนๆไว้ + เชื่อใจเธอ
เชื่อใจในเรื่องเรา 2 คน และเราก็ต้องไม่ทำให้เธอผิดหวังที่เชื่อใจเรา แต่อย่างว่าอะ -ไม่รักจะหึงทำไม
-ไม่รักแล้วเราจะห่วงทำไมว่าเธอสบายดีไหม
เศร้านะเวลาพูดถึงคนอื่นอะ แต่ก็พยามอะ T_T
เราเองก็เคยผิดในอดีตในเรื่องแย่ๆ เรารู้ตัวแล้ว
เราก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีก และจะไม่ทำ
เธออย่ารู้เลยว่ามันคืออะไร แต่เราจะไม่ให้มันเกิดแบบนั้นดีเป้นครั้งที่ 2
มันเป็นสิ่งนึงที่เราสัญญากับตัวเองและรู้สึกว่าเราทำมันได้ ..... ตอนนี้เราบอกได้อย่างมั่นใจว่า
เรารักเธอนะ... ^ ^ 1月26日 ไม่ใช่นิยาย วันนี้ เป้นงานเกาตรแฟร์วันแรก คนเลยไม่มาเรียนกัน แต่วันนี้มินต้องมาเรียน
เพราะอาจารย์ฟิสิกส์นัดเพิ่ม นพก็มา แต่เพื่อนมินดันไม่มากันเลย
วานนี้ตอนเช้าเกิดเรื่องแปลกๆ อยู่ดี เลือดก็ดันไหลออกมาจากจมูกซะงั้นอะ ก็เรียกไปห้องน้ำ แต่ไม่นานก้หาย พอเรียนฟิสกส์ตอนเช้าเส็ด ก็ไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุด กะฝน กะอ๊อฟ กะนพ มินไม่ค่อยได้อ่านอะ แล้วไปดู SC ต่อจาที่ดุค้างไว้ แต่ดูไม่นานอะ มานั้งกะนพต่อ
แล้วไอท๊อปก้มาชวนไปห้องซ้อมไปร้องเลพง แมร่งฝืน มีมิน ท๊อป แพท 3 คน 1 กลอง 1กีต้า 1ร้องนำ ก้เล่นกันไปได้ อิอิ ฮาๆ ซึ่งแน่นอนว่า เพื่อนๆทุกคนก้รอกันจะดู ซะงั้นอะ พี่ๆก็ด้วย พอเขามาก็ไม่มีไรมากหรอก เพราะทุกคนเตรียมงานบายเนี่ยอยู่ แต่ทุกคนก็ได้เห็นก็แซวๆกัน นพก้เลยไปเล่นกลุ่มอื่นก่อนรอเวลา พอถึงเวลางานก็มานั้งที่โต๊ะลงทะเบียน มินแซวว่า "เด่วก็เบื่อเชื่อมะ ไม่มีไรทำ ^ ^" เขาบอกว่า "แล้วมินมานั้งเป้นเพื่อนได้มะอะ"
"ได้สิ !! ^ ^"
มินก้นั้งข้างๆเขาอะ ที่เล่ามายังไม่มีไรหรอก จะมีก็จากนี้
มินเห้นมันดึกเขายังไม่กินข้าว งานบายเนี้ยก้ยังดำเนินต่อไป
"นพ อ๊อฟ ไปหาไรกินกันไฟม เซเว่นไหม เผื่อมีไรกิน" เรากะนพ กะอ๊อฟก็ไปเซเว่นกัน
แล้วขากลับ กะลังแกะขนมปัง เลือดก็ไหลอีกแล้ว อะไรกันเนี้ย
มินก็หยุดเดิน เลือดก็หยุดลงบนเสื้อมินอีก เลยฝากของให้นพ เอาผ้าเช็ดหน้ามปิดอีก
แล้วรีบไปห้องน้ำ แต่ทำไมคราวนี้มันไม่หยุดละ มันไหลเรื่อยเลย เลยไปหาแอนกะจอย เพื่อนเรา "มีทิชชุไหม" มินถาม เขาบอกมี ๆที่โต๊ะกลุ่มอะ มินก็เดินไปหน่อยเดียว
มินไม่อยากบอกนพอะ ไม่อยากให้เขาเป้นห่วง แอนก้เอาทิชชูให้เช็ดให้มินนอน แล้วจอยก็ไปเอาน้ำแข็งมา มินกะลังเอาทิชชูอุดไว้ นพก็เดินมาหามินพอ ดีแล้วมานั้งเกาอี้ข้างๆมิน แล้วจอยก้เอาน้ำแข็งห่อด้วยผ้าเช็ดหน้าเปื่อนเลือกของมินมา แล้วจอยไม่รู้จะทำไงต่อ นพเลย ขอจอยแล้วมากดให้มิน ที่จมูก มินดีใจมากอะ แต่กลัวมือเขาเปื่อนอะ
เขาก้บอกว่า "ไม่เป็นไรนอนไปเหอะ" แอนกะจอยมันก็ กะดี้กะด้า "ไปกันเหอะแอน หมดหน้าที่เราแล้ว อิอิ"
นพก้กดให้มินไปเรื่อยมินก็มองนพบางกลับตาบ้าง พอเริ่มดีขึ้น นพก้เห้นเสื้อมินเปื้อนเลือด เขาบอกมา ชวนเช็ด มินก้คิดว่ามันล้างไม่ออก
เลยบอกไม่เป้นไร เขาก้เลยทำให้มินแทน เขาเอาน้ำแข็งละลายที่เสื้อ แล้วเอาทิชชูเช็ดออก มันก้ออกจิงๆอะ มินก็ดีจายมากเลอยะ ที่เขาทำให้ ^ ^ แล้วเขาก้บอกว่า "เด่วเราไปซักผ้าเช็ดหน้าให้" มินก็พูดมะออก เลือดมินอะ ไม่อยากให้เขาเปื้อนเลือดอะ
แต่เขาก็ไปซักให้ ตอนหลังเขาบอกว่าไม่สบลายใจเลย เขาไม่ได้ดูแลมินก่อน เขาอยากเอาน้ำแข็งมาแล้วกดจมูกให้มินเองมากกว่า มินดีใจมากมาย แอบเขิลๆ พอตกดึก 2 ทุ่มกว่า กลับกัน เกาตรก้บรรยากาสดี เขาก้บอกว่า
"ดีจังไม่ต้องพูดอะไรกัน แต่รู้สึกมีความสุขยังไงไม่รู้"
มินฏ้ ดีใจจัง ^ ^ แต่ตอนจบละซิ เขาโดนน้าโทรมาว่ากลับดึกเขาเครียดเลยงะ -*-
นพรู้ไหม **ถ้าวันนี้มินไม่มีนพ มินคงนอนก็จมูกตัวเอง ไม่มีคนมาคอยห่วง
**วันที่มินเครียด นพก้จับมือมินแล้วมองมิน มินก้รู้สึกดีขึ้นเยอะเลยอะ
ปล. ยาวพอและ เอาสั้นๆ ไม่ต้องทุกตอน
1月21日 สาวจอมงอน กับนายจอมง้อ เหอมีความสุขอะ วันๆ ช่วงนี้ก้สบาย ไม่มีอะไรมาหนักใจ
เรื่องความรัก สำหรับเราตอนนี้ ถือว่าดีเลยอะ มีความสขุมากอะ เธอจะคิดแบบนั้นบ้างไหมน้า หวังว่าคิดนะ ^ ^ เธอเป้นคนชอบงอนบ่อยๆ งอนเล่นๆอะ เราก้อง้อทุกที ก็ดีนะ มีความสุขดี เล่นๆกันไป หาไรคุยกันไป แล้วเมื่อวันเสาร์ เราอยู่บาร๋ใหม่กะเขา ดันเดินไปเจอไอสาพอดี ไอนั้นก็แหกปากร้องเพลงใหญ่ ประมาณว่ากลัวไม่เด่น -*- ความจิงตอนนี้เราก้มีความสุขมากเลยนะ แต่เราอยากไปยินคำนั้นจาเธออีกจัง แม้มันจะรู้ว่าเธอคิดยังไง แต่อยากได้ยินอีก มีทำให้เรามีความสุขอย่างมาก
ทุกวันที่เป้นอยู่นี้ เรามีความสุขมาก อย่างที่รู้ เราอะ ขี้หึงไม่ค่อยชอบให้เธอพูดถึงคนอื่น แล้วทำมากที่สุด ไม่ชอบว่าเราเหมือนกะใคร ไม่ชอบว่า เราไม่เหมื่อนกับใครคนนั้น เราไม่ชอบการถูกเปรียบเทียบเราไม่รู้คนอื่นเป้นไหม แต่เราอะเป้น เราอึดอัด
แต่ในทุกๆวันนี้เราก้มีความสุขมาก และที่เรามีความสุขมาก ตอนจะวางสายเธอพูดว่า "มิน!!" "อะไรหรอคับ" "คิดถึงมินนะ" เรามีความสุขมาก ดีใจมาก
"มินก้คิดถึงนพเหมือนกันนะ" แค่นี้เรามีความสุขแทบแย่แล้ว วันๆเราคิดถึงเรื่องเธอ อยากคุยกะเธอจะแย่ แต่กลัวว่าเธอจะไม่วางคุย
เธอก็ยังคุย เราก็กลัวว่า ถือวันนั้เรามะรู้จาพูดไรดี กลัวเธอจะอึดอัด เธอก้ยังชวนคุย การที่เราโทรมาบางที่ไม่ได้พูดอะไร สำหรับเรา เราก้มีความสุขแล้ว กะกานที่เราได้ถือสายอยู่กะใครคนนั้น ที่พิเศษ สำหรับเรา เธอคงจะเข้าใจเรานะ เราบางที่ก้พูดไม่เก่งทุกครั้งไปหรอนะ ^ ^ 1月16日 เรื่องจริงอิงนิยาย 6.30น...
ว้ากกกก เช้าแล้วอะ ตื่นสายนี้หว่า สงัสยไปเรียนไม่ทันแน่เลย ออกช้างี้รถติดแน่เลย ต้องออกแต่เช้าไปเรียนทุกวัน มิน(กูเอง)บ่นในใจ เห? วันนี้วันที่ 16 แล้วนี้หว่า เออ! เมื่อวานทำคนไม่สบาย นพ(นามสมุด) เป็นเพื่อนที่คณะ
เพราะไปส่งแล้วดันมะยอมให้เขากลับสักที โทรไปหน่อยละกัน
"ตื๊ด... ตืด๊... หวัดดีคะ" เสียงแหบแห้งจากการไม่สบาย ผ่านมาทางโทรศัพย์
"วันนี้มาเรียนไหวหรอ เด่วก็เป้นแบบเมื่อวานอีก ระวังน้า แล้วนี้ดีขึ้นแล้วสิ"
" อะแน่นอน ไม่งั้นจามาเรียนหรอ ^ ^ พึ่งออกเนี้ย แล้วมินละ อยู่ไหนแล้ว" นพ ถามคำถามกลับมาบ้าง
"อืม จาบอกว่าตื่นสายแหละ สงัสัยไอซ์(เพื่อนสนิทที่คณะ)มันกินข้าวมะรอแล้วมั้ง มินดันตื่นสาย กะลังจาออกเนี้ย"
"แข่งกันไหมละว่าใครถึงก่อน" นพท้ามางี้มินจะรออะไรอีก ไม่ยอมอยู่แล้วเรามีรถตู้ซะอย่าง แถมเขาพึ่งออกจาบ้าน
"ได้เลยยย ใครถึงก่อนยิงมาน้า"
7.20น....
"สุดที่ร็กกก เธอโทรมาช่วยรับบบหน่อยยยย!!!" ว้าก ตกใจ อ้าว มีคนโทรเข้า
มินตื่นจากอาการหลับขระนั้งมาบนรถ ถึงไหนแล้วเนี้ย ว้ากกกกก เกษตรแล้วววววว
อ้าว นพโทรมา ตายละ นพถึงแล้วเราพึ่งถึงเหมือนกัน
"คับ นพอยู่ไหนคับ มินอยู่พหล(ประตุทางด้านหน้าของมหาลัย)"
"นพก็อยุ่วิภาอะ(ประตูหลังมหาลัย) นพมาก่อน อิอิ" ไกลกันชิบหาย
"งี้เด๋วมินไปหานพ นะ เจอกันที่บาใหม่นะ(โรงอาหาร อยู่ตรงกลางมหาลัยมั้ง)"
รีบขึ้นมอซายไป ช่วงเช้า ให้อ่านไปงั้น แนะนำตัวละคร 555
ตอนเย็น มินมาส่งนพ เหมือนเดิม ^ ^ โว้ย เล่ายาวชิบ เอาเป็นว่า
ทำไมเรา 2 คนยืนไปแล้วไหลมันชนกันแขนชนกัน
แล้วเราคุยไรกันมะรู้ แล้วมันก็เกี่ยวกะว่า รู้ไม่รุ้อะไร
มินก้บอกว่า งั้นมินบอกให้ไม่รุนพรู้ยัง เขาก็สงสัยว่า อะไรละ
มินเลยบอก มาใกล้ๆสิ "มินชอบนพนะ" เขาก้เงียบ เขิล
แล้วมินก้ชอบถามว่าเป้นไร เขาก้บอก คนมันเขิลมะได้หรอ
มินเห้นมันดึก เลยถาม "นพจะยังไม่กลับหรอ"
นพเลยบอก "มินไม่รู้อยากอะไรจากนพบ้างหรอ" นพพูดด้วยอาการเขิลสุดๆ
เหมือนกับแบบว่า พอเราพูดแล้วเขาเลยอยากบอกบ้าง เขาก้เลยบอก
"มินเราก้ชอบมินนะ แต่.....เราขอเวลาอยู่คนเด๋วสักพักนะ มินก็รุ้เราพึ่งเลิกกะแฟน"
มินก็ อืมได้สิ แต่ในใจนึกมันเป้นไงวะ เลยถามนพไป "มันเป้นไงอะอยู่คนเดียวอะ"
เขาบอก"ก็แบบนี้แหละ 55"
"แล้วมันคนเดียวตรงไหน"
แล้วหลังจากนั้น มันก้เบียดกันมาขึ้น จนแขนแบยดกันมากมาย โดยไม่ทันรู้ตัว
มารู้อีกทีเขาบอกว่า "หนาวหรอ"นพถาม
มินก้ถามอะไรหรอ เขาบอก "ทำไมเราต้องเอาแขนมาอยู๋ด้วยกันโน๊ะ"
มินก้ " มะรู้สิ อิอิ มะตั้งใจนะ " แล้วเราก้ยืนใกล้กันมา รับรองได้ว่า หน้าเราห่างกนัไม่เกิน 10 เซนแน่นอน
เพราะเรามองเขารู้สึกได้ว่าใกล้มาก
นพบอก "อืม อะนะ ช่างมันเหอ "
แล้วก็มะรู้สิมันเยอะอะ หลังจากนั้น เมื่อยังไงแขนก้ไม่ขยับไปไหน
มิมถือกระเป่าเขา เขาถือหนังสือมินเล่มนึก เหอ... จบๆๆๆ เป้นว่า สุดท้ายต่างคนก้ต่างบอกว่าคิดกันยังไง อะนะ เล่าไปก็ เขิลไป ไปอ่านหนังสือดีก่า ขอบคุณที่อ่าน 555
|
|
|
