Pre$EnT~[PErFecT]: 2008年1月

1月10日

วันนี้เป้นวันพฤหัด นพยังทำวงจรดิจิตอลไม่เส็ด ส่วนเราหรอ เรียนเสร็จตั้งแต่เที่ยงแล้ว

วันนี้คะแนนเทอโมออก ได้ 37/40 ได้รองท๊อปวิชา แต่ได้ท๊อปเซ็ค

นั้งต่อวงจร ช่วยนมตัด+ปลอกสายไฟตั้งเยอะ นิ้วเจ็บเลย

งานใช้เวลานานมาก ทำถึงเกือบทุ่มแหละ กลับถึงบานก็

3 ทุ่มได้มั้ง เกือบๆ 3 อะนะ ง่วงปวดหัวมากมาย

คุณโทรศัพย์กัน ทะเลาะกานอีกและ ตั้งแต่นี้ไปจะมาเขียนไว้

ถ้ามีวันไหนทะเลาะอีก จะได้รู้ว่าบ่อยแค่ไหน(สงสัยได้มาเขียนทุกวันเหอะๆ)

ก็เริ่มที่เราเองแหละ เขาก้บอกว่ารักเราอยู่ แต่เราก็พูดตอบไม่ได้

ไม่เถี่ยงว่าเขาไม่ได้เรียกร้องจะฟัง แต่ทุกที่เขาก็จะฟัง

เราก็แรกๆ ก็พยามพูดด้วยเสียงลม แต่แม่นอนอยู่ข้างๆอะ -*-

เขาก็พูดอีก พูดอีก เราก็เริ่มไม่พูดบ้าง จนเราบอกว่า "พอแล้ว..

และเราก้บอกเหตุผล" เขาก้ยังพูดต่อเราเลยพูดอีกที แต่เราไม่ได้คิดอะไร

เราแค่พูดไม่ได้ ก็ไม่อยากให้เขาพูดคนเดียว เพราะรู้ว่าเขาก็อยากฟัง

กลายเป็นว่า เขาก็โกดเราอย่างมาก เพราะคิดว่าเราลำคาญ

โอเคไม่เถียงเราผิดเองที่พูดแบบนั้น แต่เราก็ไม่ได้คิดไรจิงๆ

เราพยามบอกเหตุผลว่าเพราะอะไรถึงพูดไป และที่เราพูดนั้น

เราก็แค่พูดเล่นๆ ไม่ได้คิดอะไรเลยจิงๆ แค่พูดเหมือนเวลาอยู่ด้วยกัน

แต่ก็นะ โทรศัพย์ไม่เห็นหน้านิ ได้ยินแต่เสียง เขาเลยคิดว่า

เราไปว่าเขา ก็... ยาวเลยทีนี้ เราก็บอกเขา ว่าเราไม่ตั้งใจ ขอโทด

แต่สุดท้ายก็เท่านั้น เขาแค่อืมๆ กับคำขอโทด แต่ก็ไม่ได้ให้อภัยอะไรเรา

เราก็คิดถึงตัวเองว่า เราไม่เคยได้โกดเขาเลย เพราะถ้าเขา

พูดขอโทดกับเรา แล้วเราไม่หาย เขาก็จะโกดเราทันที

เขาจะว่าเราว่า "เขาไม่ตั้งใจ ขอโทดแล้วดีกันไม่ได้หรอ"

แต่นั้น เขาใช้เหตุผลนี้ได้คนเดียว -*- ทำให้เราง้อเท่าไหร่ก็ไม่ได้

จนวางสาย เราก็ไม่ดีกัน เขาก็ยังโกดเราเช่นเดิม เหอะๆๆนอนดีกว่า